Pronombres en polaco: ¿mi o mnie, swój o mój? Tablas y reglas

En resumen

Los pronombres son palabras cortas que sustituyen a un sustantivo: ja, ty, on, mój, ten, kto, nikt. En polaco se declinan por casos, y los pronombres personales suelen tener tres formas: corta (go, mu, mi), larga (jego, jemu, mnie) y la forma después de preposición (niego, niemu). Las reglas más importantes: después de una preposición usamos las formas con n- (do niego, z nią), y cuando el poseedor es el sujeto de la oración, decimos swój (On kocha swoją żonę). En la clase de prueba comprobaremos si eliges estas formas sin pensar.

Pronombres personales: declinación completa

Los pronombres personales cambian de forma en cada caso, y algunos tienen varias variantes. Esta tabla es la chuleta más usada: vuelve a ella cuando tengas dudas. Los casos en sí los explicamos en la chuleta de los casos.

Declinación de los pronombres personales: singular
Casojatyononaono
Nominativojatyononaono
Genitivomnieciebie, cięjego, go, niegojej, niejjego, go, niego
Dativomnie, mitobie, cijemu, mu, niemujej, niejjemu, mu, niemu
Acusativomnieciebie, cięjego, go, niegoją, niąje, nie
Instrumentalmnątobąnimniąnim
Locativomnietobienimniejnim
Declinación de los pronombres personales: plural
Casomywyoni (hombres, grupos mixtos)one (el resto)
Nominativomywyonione
Genitivonaswasich, nichich, nich
Dativonamwamim, nimim, nim
Acusativonaswasich, nichje, nie
Instrumentalnamiwaminiminimi
Locativonaswasnichnich

Forma corta, larga y después de preposición

La elección de la forma depende del lugar en la oración y de si el pronombre lleva acento.

  • Forma corta (mi, ci, go, mu, cię): dentro de la oración, sin acento: Daj mi to. Znam go. Powiem ci jutro.
  • Forma larga (mnie, tobie, jego, jemu, ciebie): al comienzo de la oración, para destacar o para contrastar: Jemu dam, a tobie nie. Ciebie nie pytam.
  • Forma después de preposición (niego, niemu, nim, niej, nich): siempre después de una preposición: Idę do niego. Myślę o niej. Rozmawiałem z nimi.

Atención: el pronombre ty tiene después de una preposición la forma larga: dla ciebie, do ciebie, o tobie, y no „dla cię”. El pronombre ja después de una preposición siempre tiene la forma mnie o mną: do mnie, ze mną.

Pan, pani, państwo: pronombres de cortesía

A los adultos desconocidos nos dirigimos con „pan / pani / państwo” y el verbo en 3.ª persona: Czy pan mówi po angielsku? Czy państwo mają rezerwację?

Declinación de las formas de cortesía
Casopanpanipaństwo
Nominativopanpanipaństwo
Genitivopanapanipaństwa
Dativopanupanipaństwu
Acusativopanapaniąpaństwa
Instrumentalpanempaniąpaństwem
Locativopanupanipaństwu

Pronombres posesivos: mój, twój, jego, jej

Los pronombres mój, twój, nasz, wasz se declinan como los adjetivos, mientras que jego, jej, ich no cambian nunca.

  • mój dom, moja praca, moje auto, moi rodzice
  • z moim bratem, o mojej siostrze, dla moich dzieci
  • jego dom, jego praca, z jego bratem, o jego siostrze: „jego” sin cambios
  • jej syn, ich mieszkanie, w ich mieszkaniu: „jej” e „ich” sin cambios

¿Swój o mój? El pronombre reflexivo

Swój significa „perteneciente al sujeto de esta oración”. En la 3.ª persona la diferencia es muy importante, porque cambia el significado:

Marek kocha swoją żonę. – Marek quiere a su propia esposa.
Marek kocha jego żonę. – Marek quiere a la esposa de otro hombre.
Anna jedzie swoim samochodem. – en su propio coche.
Anna jedzie jej samochodem. – en el coche de otra mujer.

En la 1.ª y la 2.ª persona se pueden usar las dos formas: Lubię mój pokój y Lubię swój pokój son correctas. „Swój”, sin embargo, no va en el sujeto: decimos Mój brat pracuje, y no „Swój brat pracuje”.

Pronombres demostrativos: ten, ta, to

Declinación del pronombre „ten”
Casomasculinofemeninoneutroplural: hombresplural: el resto
Nominativotentatocite
Genitivotegotejtegotychtych
Dativotemutejtemutymtym
Acusativotego / tentętotychte
Instrumentaltymtątymtymitymi
Locativotymtejtymtychtych

Memoriza el par tę – tą: Znam tę panią (acusativo), Rozmawiam z tą panią (instrumental). Tamten se declina de manera parecida: tamtego, tamtej, tamtą.

Pronombres interrogativos y negativos

Los pronombres interrogativos kto y co también se declinan:

  • kto, kogo, komu, kogo, (z) kim, (o) kim – Z kim rozmawiasz? Komu to dałeś?
  • co, czego, czemu, co, (z) czym, (o) czym – O czym myślisz? Czego szukasz?

Los pronombres negativos nikt, nic, nigdy, nigdzie, żaden exigen en la oración la palabra nie: en polaco la doble negación es obligatoria:

Nikt nie przyszedł. (no: „Nikt przyszedł”)
Nic nie rozumiem.
Nigdy nie byłem w Zakopanem.
Nie mam żadnych pytań.

Się, siebie, sobie

El pronombre reflexivo muestra que la acción vuelve a la persona que la realiza. Tiene una sola forma para todas las personas:

  • się – Myję się. Nazywam się Ali. Uczymy się polskiego.
  • siebie – Jestem z siebie zadowolona. Zaprosili nas do siebie.
  • sobie – Kupiłem sobie nowy telefon. Zrobię sobie przerwę. Mówi tylko o sobie.
  • sobą – Weź ze sobą parasol.

Los errores más frecuentes con los pronombres

  • „Daj mnie”, „powiedz mnie”; lo correcto es daj mi, powiedz mi.
  • „Z on”, „do jego”, „dla ją”; lo correcto es z nim, do niego, dla niej.
  • „On kocha jego żonę” hablando de la propia esposa; lo correcto es kocha swoją żonę.
  • „Nikt wie”, „nic mam”; lo correcto es nikt nie wie, nic nie mam.
  • „Widzę ich” hablando de mujeres o niños; lo correcto es widzę je.
  • „Z jegim bratem”, „w jejnym domu”: „jego” y „jej” no se declinan, solo se declina el sustantivo: z jego bratem, w jej domu.

Ponte a prueba: escribe el pronombre

Escribe la forma correcta del pronombre.

  1. Czy możesz ______ (ja) pomóc?
  2. Idę do ______ (on) na urodziny.
  3. To jest Ewa. Znasz ______ (ona)?
  4. Rozmawialiśmy o ______ (ty).
  5. Tomek pojechał do pracy ______ (swój / jego) samochodem – własnym.
  6. Byłam wczoraj z ______ (oni) w kinie.
  7. ______ (nikt) nie ma w biurze.
  8. Proszę dać ______ (pan) ten formularz.

Respuestas

  1. mi
  2. niego
  3. ją
  4. tobie
  5. swoim
  6. nimi
  7. Nikogo – „nie ma” exige el genitivo
  8. panu

Los pronombres aparecen en todas las oraciones, así que sus errores se oyen enseguida. En las clases individuales el profesor ayuda a afianzarlos en la conversación, y las tareas del examen B1 te mostrarán cómo se evalúa este tema. Empieza con una clase de prueba.

Preguntas frecuentes

¿Cuándo decir „go” y cuándo „jego”?

„Go” es la forma corta, sin acento, dentro de la oración: „Znam go”. „Jego” va al comienzo de la oración o para destacar: „Jego znam, ale jej nie”. Después de una preposición usamos „niego”: „do niego”.

¿En polaco hay que decir „ja”, „ty”, „on” delante del verbo?

Normalmente no, porque la terminación del verbo indica la persona: „Mieszkam w Polsce”. El pronombre se añade para destacar o contrastar: „Ja pracuję, a ty odpoczywasz”.

¿Se puede usar „swój” con „ja” y „ty”?

Sí, en la 1.ª y la 2.ª persona „mój” y „swój” son intercambiables: „Zabierz swoje rzeczy” y „Zabierz twoje rzeczy”. En la 3.ª persona la elección cambia el significado, así que allí „swój” es necesario cuando se trata de la posesión del sujeto.

Comprueba tu nivel en una clase de prueba

50 minutos con un profesor: diagnóstico de nivel y un plan de estudio adaptado a tu objetivo.

Ver también

Hablemos en polaco.

Completa el formulario, escríbenos por WhatsApp o llámanos. Normalmente respondemos en un día hábil.

Dirección
Warszawska 85/1
26‑617 Radom
Teléfono y WhatsApp
Horario
lun.–vie. 8:00–20:00
sáb. 9:00–14:00

Escríbenos por WhatsApp