Does “proszę” always turn a command into a request?

“Proszę” with an infinitive is the standard, polite form of a command (“Proszę usiąść”). “Proszę” with the imperative (“Proszę, usiądź”) is a polite request to a person you are on “ty” terms with.

Why do we say “chodź tutaj” if it is a single movement?

This is an exception: “chodź” and “chodźcie” in practice mean “come here” or “let’s go together”. The form “idź” means rather “go away” or “go there”.

How do I say “let’s…” in Polish?

Use the form for “my”: “Chodźmy”, “Zróbmy przerwę”, “Zamówmy pizzę”. In colloquial speech you also often hear “Może pójdziemy na kawę?”.

The imperative in Polish – how to make requests and give commands

How we form the imperative

The imperative form is made from the “oni” form of the verb. This recipe works for most verbs:

Take the 3rd person plural form: czytają, piszą, robią.
Cut off the ending -ą: czytaj-, pisz-, rob-.
This is already the form for “ty”: czytaj, pisz, rób (in the last one o changes to ó).
For “my” add -my, for “wy” – -cie: czytajmy, czytajcie.

If, after cutting off the ending, a cluster of consonants that is hard to pronounce is left, we add -ij or -yj: zamkną → zamknij, zapomną → zapomnij, odpoczną → odpocznij.

Table of forms

The imperative – the most common verbs
Infinitive	oni	ty	my	wy
czytać	czytają	czytaj	czytajmy	czytajcie
pisać	piszą	pisz	piszmy	piszcie
robić	robią	rób	róbmy	róbcie
zrobić	zrobią	zrób	zróbmy	zróbcie
mówić	mówią	mów	mówmy	mówcie
pracować	pracują	pracuj	pracujmy	pracujcie
czekać	czekają	czekaj	czekajmy	czekajcie
pić	piją	pij	pijmy	pijcie
dzwonić	dzwonią	dzwoń	dzwońmy	dzwońcie
otworzyć	otworzą	otwórz	otwórzmy	otwórzcie
zamknąć	zamkną	zamknij	zamknijmy	zamknijcie
iść	idą	idź	idźmy	idźcie
przyjść	przyjdą	przyjdź	przyjdźmy	przyjdźcie
usiąść	usiądą	usiądź	usiądźmy	usiądźcie
pomóc	pomogą	pomóż	pomóżmy	pomóżcie

Irregular forms

A few very common verbs form the imperative differently. It is worth knowing these forms by heart:

The irregular imperative
Infinitive	ty	wy	Example
być	bądź	bądźcie	Bądź cierpliwy.
mieć	miej	miejcie	Miej oczy otwarte.
dać	daj	dajcie	Daj mi znać.
jeść	jedz	jedzcie	Jedz powoli.
wziąć	weź	weźcie	Weź parasol.
brać	bierz	bierzcie	Bierz, ile chcesz.
jechać	jedź	jedźcie	Jedź ostrożnie!
spać	śpij	śpijcie	Śpij spokojnie.
stać	stój	stójcie	Stój!
bać się	bój się	bójcie się	Nie bój się.
powiedzieć	powiedz	powiedzcie	Powiedz prawdę.
chodzić	chodź	chodźcie	Chodź tutaj! (= przyjdź)

Polite commands: proszę, niech pan

The forms czytaj, zrób, idź are for people you are on “ty” terms with. For a person you address as “pan” or “pani”, you use other constructions:

Commands with “ty” and with “pan / pani”
With “ty”	With “pan / pani” – proszę + infinitive	With “pan / pani” – niech + 3rd person
Usiądź.	Proszę usiąść.	Niech pan usiądzie.
Poczekaj chwilę.	Proszę chwilę poczekać.	Niech pani chwilę poczeka.
Podpisz tutaj.	Proszę podpisać tutaj.	Niech pan podpisze tutaj.
Nie pal tutaj.	Proszę tu nie palić.	Niech pan tu nie pali.

The safest and most common form is proszę + infinitive – you will hear it at an office, at the doctor’s and in a shop. A question sounds even more polite: Czy mógłby pan…? Czy może pani…?

The forms with niech are also used to express a wish concerning a third person: Niech on zadzwoni jutro. Niech dzieci się pobawią.

The infinitive in instructions and on signs

In instructions, forms and public notices, a command often takes the form of the infinitive alone: Nie palić. Nie dotykać. Wypełnić drukowanymi literami. Zachować paragon. This is an impersonal form – it is not impolite.

Aspect in the imperative

One specific action – usually the perfective aspect: Zamknij drzwi. Wyślij mi ten plik.
An invitation, encouragement, urging – often imperfective: Wchodź! Siadaj! Jedz, bo wystygnie!
A prohibition – almost always imperfective: Nie zamykaj drzwi. Nie mów nikomu.
A warning – “nie” with the perfective aspect: Nie zgub biletu! Nie zapomnij kluczy!

You can read more about the difference between zamykać and zamknąć in our guide to aspect.

Examples from work and everyday life

Załóż kask i rękawice.
Uważaj, podłoga jest mokra!
Zadzwoń, jak dojedziesz.
Proszę pokazać dowód osobisty albo paszport.
Chodźmy na kawę po pracy.
Nie spieszcie się, mamy czas.
Niech pani weźmie numerek i poczeka na wezwanie.

Common mistakes in commands

“Proszę pan usiąść” – correct: proszę usiąść or niech pan usiądzie.
“Nie zamknij okna” as a prohibition – correct: nie zamykaj okna.
“Robij”, “idzi” – correct: rób, idź.
“Bud' cierpliwy” (a calque from the Russian or Ukrainian будь) – correct: bądź cierpliwy.
“Nie boj się” – correct: nie bój się.
“Daj mnie” – correct: daj mi.
A command with “ty” to an unfamiliar adult (e.g. at an office) sounds impolite – use a form with proszę.

Exercise: give a command

Form the imperative in the given person.

(otworzyć, ty) ______ okno, proszę.
(przyjść, wy) ______ jutro o dziewiątej.
(nie martwić się, ty) ______, wszystko będzie dobrze.
(iść, my) ______ już do domu.
(być, ty) ______ punktualny.
(usiąść – to “pani”, with “proszę”) ______.
(nie zapomnieć, ty) ______ o lekcji!
(wziąć, wy) ______ ze sobą dokumenty.

Answers

Otwórz
Przyjdźcie
Nie martw się
Idźmy – in conversation you more often hear Chodźmy (from “chodzić”)
Bądź
Proszę usiąść
Nie zapomnij
Weźcie

Commands and requests are an everyday matter at work – from the warehouse to the office. In individual lessons we practise them in scenes from your work, and tasks from the B1 exam will show how the exam tests this topic. Start with a trial lesson.

The imperative – commands, requests and prohibitions