Liczba mnoga po polsku – studenci czy studenty? Końcówki i wyjątki
Liczba mnoga w języku polskim ma dwa rodzaje: męskoosobowy (mężczyźni i grupy z co najmniej jednym mężczyzną) i niemęskoosobowy (wszystko inne – kobiety, dzieci, zwierzęta, rzeczy). Rzeczy i kobiety mają w mianowniku końcówki -y, -i, -e albo -a (domy, banki, ulice, okna), a mężczyźni – -i, -y, -e albo -owie, często ze zmianą spółgłoski (studenci, Polacy, lekarze, panowie). Od tego podziału zależą też formy przymiotników, zaimków i czasowników: ci nowi studenci byli, ale te nowe studentki były. Na lekcji próbnej sprawdzimy, czy te formy przychodzą Ci naturalnie w rozmowie.
Dwa rodzaje w liczbie mnogiej
W liczbie pojedynczej polski ma trzy rodzaje, a w liczbie mnogiej tylko dwa. Najważniejsze pytanie brzmi: czy w grupie jest mężczyzna? Jeśli tak – używasz form męskoosobowych. Jeśli nie – niemęskoosobowych. Uwaga: rzeczowniki takie jak osoba czy dziecko zachowują swój rodzaj gramatyczny, nawet gdy chodzi o mężczyzn: te trzy osoby były. Ten temat łączy się z rodzajami rzeczowników i z przypadkami, bo w liczbie mnogiej od tego podziału zależy też forma biernika.
| Męskoosobowe | Niemęskoosobowe | |
|---|---|---|
| kogo dotyczy | mężczyźni, grupy mieszane | kobiety, dzieci, zwierzęta, rzeczy |
| zaimek osobowy | oni | one |
| zaimek wskazujący | ci | te |
| przymiotnik | dobrzy, nowi, polscy | dobre, nowe, polskie |
| czas przeszły | byli, pracowali | były, pracowały |
| przykład | Ci młodzi lekarze byli zmęczeni. | Te młode lekarki były zmęczone. |
Rzeczy, zwierzęta i kobiety: -y, -i, -e, -a
Rzeczowniki niemęskoosobowe mają w mianowniku liczby mnogiej cztery końcówki. Decyduje o nich ostatnia spółgłoska i rodzaj.
| Końcówka | Kiedy | Przykłady |
|---|---|---|
| -y | męskie i żeńskie po spółgłosce twardej | stół – stoły, samochód – samochody, pies – psy, kobieta – kobiety, szkoła – szkoły |
| -i | męskie i żeńskie po k, g | bank – banki, ptak – ptaki, książka – książki, noga – nogi |
| -e | po spółgłoskach miękkich i po c, cz, sz, rz, ż, l, j | klucz – klucze, pokój – pokoje, hotel – hotele, koń – konie, ulica – ulice, noc – noce, twarz – twarze |
| -a | prawie wszystkie nijakie (wyjątki: dziecko – dzieci, oko – oczy, ucho – uszy) | okno – okna, krzesło – krzesła, mieszkanie – mieszkania, zdjęcie – zdjęcia, muzeum – muzea |
Rzeczowniki żeńskie zakończone na -ść mają -i: wiadomość – wiadomości, kość – kości. Rzeczowniki nijakie na -ę mają rozszerzony temat: imię – imiona, zwierzę – zwierzęta.
Mężczyźni: -i, -y, -e, -owie
Forma męskoosobowa jest najtrudniejsza, bo prawie zawsze zmienia ostatnią spółgłoskę tematu. Warto znać te wymiany, bo te same zobaczysz w przymiotnikach.
| Wymiana | Rzeczowniki | Przymiotniki |
|---|---|---|
| t → ci | student – studenci, architekt – architekci | bogaty – bogaci |
| d → dzi | sąsiad – sąsiedzi, Szwed – Szwedzi | młody – młodzi |
| n → ni | Rumun – Rumuni, Gruzin – Gruzini | zadowolony – zadowoleni |
| r → rz | doktor – doktorzy, aktor – aktorzy | dobry – dobrzy |
| k → c | Polak – Polacy, mechanik – mechanicy, Turek – Turcy | wysoki – wysocy, polski – polscy |
| g → dz | kolega – koledzy, biolog – biolodzy | drogi – drodzy |
| ł → l | – | mały – mali, miły – mili |
| ch → si (ś) | Czech – Czesi | cichy – cisi |
| bez zmiany, -e | lekarz – lekarze, nauczyciel – nauczyciele | – |
| bez zmiany, -y | kierowca – kierowcy, sprzedawca – sprzedawcy | – |
| -owie | pan – panowie, syn – synowie, ojciec – ojcowie, profesor – profesorowie, uczeń – uczniowie | – |
Uwaga: forma niemęskoosobowa użyta o mężczyznach (np. „Polaki”, „te chłopy”) brzmi lekceważąco albo obraźliwie. Mówiąc o mężczyznach, zawsze używaj formy męskoosobowej.
Narodowości w liczbie mnogiej
Nazwy narodowości są częste w pracy i w urzędzie, a wiele z nich ma nieregularną liczbę mnogą.
| Mężczyzna | Mężczyźni (lub grupa mieszana) | Kobieta | Kobiety |
|---|---|---|---|
| Polak | Polacy | Polka | Polki |
| Ukrainiec | Ukraińcy | Ukrainka | Ukrainki |
| Rosjanin | Rosjanie | Rosjanka | Rosjanki |
| Gruzin | Gruzini | Gruzinka | Gruzinki |
| Turek | Turcy | Turczynka | Turczynki |
| Rumun | Rumuni | Rumunka | Rumunki |
| Nepalczyk | Nepalczycy | Nepalka | Nepalki |
| Hiszpan | Hiszpanie | Hiszpanka | Hiszpanki |
| Francuz | Francuzi | Francuzka | Francuzki |
| Niemiec | Niemcy | Niemka | Niemki |
Słowa nieregularne
Kilka bardzo częstych rzeczowników ma liczbę mnogą zupełnie inną niż pojedyncza. Trzeba je zapamiętać.
| Liczba pojedyncza | Liczba mnoga | Przykład |
|---|---|---|
| człowiek | ludzie | W sklepie było dużo ludzi. |
| dziecko | dzieci | Dzieci są w przedszkolu. |
| brat | bracia | Moi bracia mieszkają za granicą. |
| przyjaciel | przyjaciele | Przyjaciele przyszli na kolację. |
| rok | lata | Mieszkałem tam dwa lata. |
| tydzień | tygodnie | Kurs trwa trzy tygodnie. |
| dzień | dni | Wolne dni spędzam z rodziną. |
| oko / ucho (część ciała) | oczy / uszy | Bolą mnie oczy. |
| ręka | ręce | Umyj ręce przed jedzeniem. |
Słowa tylko w liczbie mnogiej
Niektóre rzeczowniki istnieją tylko w liczbie mnogiej, nawet gdy mówimy o jednej rzeczy. Czasownik i przymiotnik stoją wtedy w liczbie mnogiej:
- drzwi – Drzwi są zamknięte.
- spodnie, okulary, nożyczki – Moje okulary są w torbie.
- urodziny, imieniny, wakacje, ferie – Moje urodziny były wczoraj.
- plecy, usta – Bolą mnie plecy.
- nazwy niektórych państw i gór: Niemcy, Włochy, Węgry, Tatry – Tatry są piękne.
Liczba mnoga w pozostałych przypadkach
Poza mianownikiem i dopełniaczem liczba mnoga jest bardzo regularna.
| Przypadek | Końcówka | Przykład |
|---|---|---|
| Dopełniacz | -ów, -i / -y albo bez końcówki | domów, nauczycieli, kobiet, okien |
| Celownik | -om | domom, kobietom, dzieciom |
| Biernik | mężczyźni jak dopełniacz, reszta jak mianownik | znam studentów / znam studentki |
| Narzędnik | -ami (rzadko -mi) | z kolegami, z ludźmi, z dziećmi |
| Miejscownik | -ach | w domach, o dzieciach |
Dopełniacz liczby mnogiej omawiamy dokładnie w poradniku o dopełniaczu, a połączenia z liczbami – w poradniku o liczebnikach.
Częste błędy w liczbie mnogiej
- „Studenty”, „Polaki”, „sąsiady” – poprawnie studenci, Polacy, sąsiedzi.
- „Te panowie”, „moje koledzy” – poprawnie ci panowie, moi koledzy.
- „Człowieki”, „dziecka” – poprawnie ludzie, dzieci.
- „Drzwi jest otwarte” – poprawnie drzwi są otwarte.
- „Moi rodzice były” – poprawnie moi rodzice byli.
- „Kluczy są na stole” – poprawnie klucze są na stole („kluczy” to dopełniacz: nie mam kluczy).
Ćwiczenie: zamień na liczbę mnogą
Zamień na liczbę mnogą całe wyrażenie.
- ten nowy student
- ta polska książka
- to duże okno
- mój dobry kolega
- ten mały pies
- ten miły człowiek
- ta wysoka Ukrainka
- ten zadowolony klient
Odpowiedzi
- ci nowi studenci
- te polskie książki
- te duże okna
- moi dobrzy koledzy
- te małe psy
- ci mili ludzie
- te wysokie Ukrainki
- ci zadowoleni klienci
Formy męskoosobowe łatwo pomylić w szybkiej rozmowie. Na lekcjach indywidualnych lektor zwraca na nie uwagę w zdaniach o Twojej pracy i rodzinie. Zacznij od lekcji próbnej – od razu usłyszysz, które formy warto poprawić.
Najczęstsze pytania
Dlaczego „psy”, a nie „psi”, skoro pies jest rodzaju męskiego?
Forma męskoosobowa dotyczy tylko ludzi płci męskiej. Zwierzęta, nawet rodzaju męskiego, mają formy niemęskoosobowe: te psy, te koty, one były.
Jak powiedzieć o grupie: dwie kobiety i jeden mężczyzna?
Wystarczy jeden mężczyzna, żeby cała grupa miała formy męskoosobowe: „Oni byli w kinie”, „ci studenci”. Formy „one”, „te”, „były” stosujemy tylko do grup bez mężczyzn.
Czy „rodzice” to forma męskoosobowa?
Tak. „Rodzice” oznaczają matkę i ojca, czyli grupę z mężczyzną, więc mówimy: „moi rodzice byli”, „ci rodzice”.
50 minut z lektorem: diagnoza poziomu i plan nauki dopasowany do Twojego celu.
Zobacz też
- PrzypadkiWszystkie siedem przypadków w jednym miejscu: pytania, końcówki, przyimki i przykłady.Czytaj →
- GramatykaJakiej gramatyki wymaga B1, które tematy sprawiają najwięcej kłopotu i krótkie ćwiczenie z kluczem.Czytaj →
- Lekcje 1:1Ty i lektor: tempo, tematy i grafik dopasowane do Ciebie, od A1 do C2.od 99 zł / lekcjaCzytaj →